هنگام در قم تحصيل مىكرد . شايد استفادهء او از درس معين الدّين سالم بن بدران مازنى مصرى امامى نيز در قم بوده است و جلد سوم كتاب الغنية در فقه ، تأليف سيد ابو المكارم بن زهره حلبى فقيه را نزد او خوانده و معين الدّين در سال 619 هجرى به او اجازه داده است . « 1 » سپس به نيشابور كه مركز فرهنگى و علمى آن روزگار بود منتقل شد و در محضر فريد الدّين محمد بن ابراهيم نيشابورى معروف به شيخ عطار مشهور متوفى به سال 627 هجرى ، تلمذ كرد . شايد هم استفادهء او از محضر درس سراج الدّين سرخسى و فريد الدّين داماد نيشابورى و ابو السعادات اصفهانى ، اسعد بن عبد القاهر اصفهانى ، از علماى اماميه و كمال الدّين بن يونس موصلى پس از انتقال از قم به نيشابور بوده است . فقه را نزد كمال الدّين ميثم بحرينى خواند و گفته‌اند كه فقه را نزد علّامهء حلى نيز فراگرفت و دو دانشمند مزبور فلسفه و كلام را از خواجهء طوسى فراگرفتند . زندگى ( شيخ ) طوسى « 2 » در قم و نيشابور و قهستان و بغداد و حله سپرى شد و بالاخره در 18 ذىحجه 672 در بغداد درگذشت و در كنار قبر امام كاظم ، موسى بن جعفر عليه السّلام به خاك سپرده شد . طوسى در زندگانى خود سه مرحله را طى كرد : مرحلهء اوّل : شامل مدتى بود كه در ايران بسربرد ، از تاريخ ولادت تا زمانى كه به اسماعيليان پيوست ، و اين قسمت از عمر خود را در راه تحصيل و تكميل علوم در مراكز علمى ايران از قبيل قم و نيشابور و جاهاى ديگر گذراند .

--> ( 1 ) . روضات الجنات ، ص 606 . ( 2 ) . عنوان مشهور نصير الدّين طوسى ، همان خواجه نصير الدّين ، است و اگر گاه در اين شرح حال به‌صورت طوسى يا به‌عنوان « شيخ طوسى » از او ياد شده ، نبايد موجب اشتباه با شيخ طوسى معروف ، يعنى ابو جعفر محمد بن حسن بن على طوسى ملقب به شيخ الطائفه متوفاى 460 شود . ويراستار .